Klus 131, weer een keukenkastje

De keuken was natuurlijk nog niet klaar. Vandaag dus maar weer eens met een trappetje, een sopje en een berg goede moed de keuken in gedoken.

Voor dit kastje: 

Vandaag doe ik de bovenste plank. Eerst maar eens leeghalen.

Goh, staat dat er allemaal?

En dan dat ook nog? In de doosjes zitten trouwens gebaksvorkjes.

 Dit mag weg, dat kon ik samenvoegen met andere potjes bellenblaas.

Deze dingen gaan verhuizen naar een andere plek.

En dan blijft dit over:

Alles weer lekker schoon!

Klus 130, ID-bewijs

Mijn paspoort is verlopen en dus moet ik iets nieuws voor de vakanties beginnen. Voor de kinderen had ik dat eind vorig jaar al geregeld.
Dus mag ik weer naar het gemeentehuis om een ID bewijs aan te vragen. Weer, ja, want bij mijn vorige bezoek wist de ambtenaar mij fijntjes te melden dat ik ook nog ergens een identiteitsbewijs moest hebben. Verlopen, ja dat wel, maar ik moest 'm toch meenemen. En ik kan 'm nergens, maar dan ook nergens vinden. Sterker nog, het zou me niet verbazen als ik 'm gewoon zou hebben weggegooid bij een van mijn opruimacties. In het kader van "verlopen, weg ermee". Een ietsje te enthousiast dus.

Dus kon ik eerst naar de politie om aangifte te doen van vermissing. Met het proces verbaal én het oude paspoort en de pasfoto's mocht ik mij weer melden. Kon ik nog bijna 10 euro vermissingskosten betalen ook. Mijn iets te enthousiaste opruimactie had dus best verstrekkende gevolgen kunnen hebben. Maar volgende week kan ik mijn nieuwe ID ophalen!

Klus 129, de tuin (deel zoveel)

Hij bloeit/bloeide echt prachtig. Honderden bloemen. De blauwe regen bedoel ik. Maar aan alles komt een eind en dus lag de tuin bezaaid met uitgebloeide blauwe-regen-bloemetjes. En zolang het droog is gaat dat allemaal nog wel, maar aan het eind van de week verwachten ze regen....

Het lijkt wel confetti.

Hé, onder die bloemblaadjes houdt zich allemaal onkruid schuil.

Daar maak ik ook meteen korte metten mee. Dat is nu nauwelijks extra moeite en het resultaat is natuurlijk wel beter als dat ook weg is.

Zo, dat is een heel stuk netter.

En dit hoekje kan vast ook beter..

Inderdaad.
Tijd voor een kopje koffie.

Klus 128, de beukenhaag (alweer?)

Ik was er al bang voor. De beukenhaag is inmiddels helemaal weer uitgelopen en we hebben weer een paar prachtig groene muren in de tuin.

Ziet er best netjes uit, al zeg ik het zelf.

Maar als je goed kijkt...



















Tja, dan zie je ze toch echt wel zitten. Het ziet eruit als kleine witte wollige beestjes: witte vlieg. Elk jaar is het weer raak. Ze zitten bij voorkeur op de nieuwe blaadjes aan het einde van een tak, krullen bladeren op en verminken het blad en stagneren daarmee de groei.

Daar is 'ie weer: de spuit voor ongedierte. Want van halve maatregelen houden we hier niet.

Klus 127, strijkkralen

Het is alweer even geleden dat ik met Dochter "aan het strijkkralen" was. Je kent het vast wel, van die priegelige kralen op een rekje zetten en dan kun je ze strijken waardoor ze aan elkaar vastsmelten. Heel goed voor de fijne motoriek en ook voor het geduld . En ik had beloofd dat ik hem zou strijken, al meer dan een week geleden. Maar dat had ik niet gedaan. En nu had ik dit...

Tja, dat krijg je ervan. Van uitstelgedrag. En hij was af. Maar nu niet meer.

Eerst maar eens even alle kraaltjes eraf die niet meer op de goed plek zitten.

Wat een gepriegel. Maar ze zitten allemaal weer op de juiste plek.

En nu doorpakken!

De strijkplank en strijkbout tevoorschijn halen is eigenlijk helemaal niet zoveel werk. Als ik eerlijk ben was het terugzetten van al die kraaltjes veel meer werk.

Tadaa!

Klus 126, zonnebrand

Eindelijk is het zonnig. Ein-de-lijk.
Maar dat betekent natuurlijk ook dat er gesmeerd moet worden. Dus wordt het tijd om de voorraad zonnebrand eens aan een nadere blik te onderwerpen.

Zonnebrand bewaren wij bij elkaar. So far so good. Maar of dat nou echt het best tot z'n recht komt waar het nu staat stond?

In een plastic zak tussen het badkamermeubel en het afvalbakje. Hmmm

Inderdaad, de zonnebrand. Flessen, tubes, van alles en nog wat.

Eerst maar eens alles eruit en sorteren. Dat geeft al meteen veel meer richting.

Dit is helemaal geen zonnebrand. Ik begin te vermoeden dat we vorig jaar na terugkeer van vakantie gewoon deze tas onuitgepakt in de badkamer hebben gezet.
De Biotex kan bij de wasmiddelen en doucheschuim kunnen we beter in gebruik nemen.

Vorig jaar kocht ik natuurlijk ook nieuw spul en toen was ik gelukkig wel zo slim om even met een tekstmarker er op te zetten dat de rest al van voor 2011 dateerde. Dus dat kan ik nu allemaal klakkeloos weggooien. Dan blijft over wat je hierboven ziet. Verschillende factoren voor verschillende stadia van bruin worden. Die kleine flesjes zijn voor de kinderen. Die krijgen ze mee in hun tas, dan kan er altijd gesmeerd worden.

Van alle aftersun blijft dit over.

En de rest kan allemaal de kliko in. Toch wel weer handig dan dat het in een plastic zak zat.

En het hoekje in de badkamer ziet er zo toch wel beter uit vind ik.

Klus 125, de beukenhaag

Met al dat groeizame weer schieten de planten de lucht in. De tuin groeit tegen de klippen op. De vorige bewoner heeft heel goed voor de tuin gezorgd, met als gevolg dat wij in een soort Jurassic Park wonen. Planten worden hier rustig anderhalf keer de grootte die in de folder staat, zullen we maar zeggen.
Met als gevolg dat we blijven snoeien en knippen en maaien. Elke week gaat er een volle groenbak uit, maar er is geen deukje te zien in de tuin zelf.

De beukenhaag is er vijf jaar geleden in gezet. Als kleine beukjes van een halve meter hoog.

En inmiddels is het best een behoorlijke beukenhaag van ruim twee meter geworden (die we overigens elk jaar behoorlijk inkorten).

 Maar zo te zien kan er hier en daar wel weer een stukje af.

Het begin is er weer.

Zo nu kunnen we de zandbak tenminste ook weer zien.

Gewoon omdat het een mooi plaatje is, de blauwe regen.

De tulpen en de akelei hebben elkaar qua kleur ook gevonden.