Dag 46, nog een la bureau

Van de acht laden zijn er inmiddels vier gedaan, dus er zijn er ook nog vier over. Maar na vandaag niet meer! Niet gehinderd door enig systeem trok ik gewoon één van de vier laden open...

Juist ja. Eerst maar eens alles eruit. Eens kijken wat we hier allemaal hebben.

Hier is waarschijnlijk uitleg bij nodig (zeker voor de jongere lezers): van rechts naar links:
een verrekijker, een fotocamera waar je fotorolletjes in moet doen die je vervolgens liet ontwikkelen en afdrukken, een walkman waar je cassettebandjes (even googelen) op af kan spelen en een discman, een draagbare cd-speler. De verrekijker mag terug in de la, de rest? Even over nadenken.

Een verzameling plastic klemmetjes voor papierstapeltjes, die mogen naar de kringloop.

En als dan dit overblijft, is mijn dag weer goed. En nog voldoende plek voor allerlei plastic mapjes die ik zeker weten ook nog tegen ga komen.

Dag 45, de pannenla

Heel veel kastjes, of eigenlijk laatjes heb ik al gedaan in de keuken, maar nog steeds niet allemaal. Vandaag is de pannenla aan de beurt.

Echt een prachtige lade, 90 cm breed. Er kan dus een hoop in, en om de een of andere reden zit er dan ook een hoop in.

Maar dat zal ik eens even aanpakken. Alles eruit, kruimeltjes eruit met de stofzuiger. Een van mijn vele schoonmaakmiddelen in de strijd en dan eens kijken wat er weer terug gaat.

Een kleurrijke verzameling weer. Je zou zeggen dat er op z'n minst wat tussen zou moeten zitten dat niet meer teruggaat. (ik zie al twee eiersnijders...)

Dit gaat allemaal in de tas voor de kringloop: een gietijzeren poffertjespan (die poffertjes haal ik tegenwoordig kant en klaar, gaan in de vriezer en dan haal ik eruit wat ik nodig heb), een eiersnijder (ik heb er al één weggedaan en bleek er dus nog steeds twee te hebben!), een garde die we gekocht hadden voor de vakantie, maar die niet paste, een schuimspaan (wegens overcompleet) en een vaag rekje alsmede een pannetje. Hoewel, na overleg met Man houden we voorlopig het rekje, het hoort vast ergens bij, en het kleine pannetje.

Het is misschien niet de meest spectaculaire opruimactie, maar nu weet ik zeker dat het allemaal weer schoon is en er is toch ook wel weer wat ruimte ontstaan.

Dag 44, la bureau

Op dag 36 deed ik drie lades van mijn bureau. Vandaag pakte ik er weer een aan.

De la waar ik best tegenop zag, maar uit ervaring weet ik inmiddels dat het allemaal best wel meevalt, het er tegenaan hikken kost vaak de meeste tijd.

Als alles er uit is, kom je soms nog de mooiste dingen tegen

Het is zo overduidelijk het handschrift van mijn broer ;-).

Maar goed, daar waren we nu niet mee bezig. We gaan uitzoeken en sorteren.

Alle pennen die uit het pennenlaatje in de schrijftafel komen zaten in het zakje en de pennen in de doos komen uit deze la. Veel en veel en veel te veel voor ons. Eerst uitzoeken welke pennen het niet meer doen, want die kunnen gelijk weg. Dan uitzoeken welke pennen ik wil houden en welke dus weg kunnen. Die laatste groep ligt nu in het plastic zakje te wachten op een goede bestemming, waarschijnlijk gaat die mee met de inzameling van school.

Eén puntenslijper mag ik houden van mezelf, de rest gaat weg. Ik kies de witte.

Ook al zo'n logische hoeveelheid. Ik hou één breekmesje en twee nagelvijlen, dan kan er één in mijn tas.

Een verzamelzakje. Eens kijken. De dobbelstenen, die bewaar ik. De knikkers ook. En de rest kan weg.

Kleine zakmesjes, die mogen blijven.

Deze verhuizen naar de naaidoos, dat lijkt me logischer.

Herinnert u zich deze nogggggg? Ik hou de plakringetjes en de fotoplakkertjes, maar alle correctietape mag weg, zooo 20e eeuw.

En echte reserve eh,.. geen idee dingetjes van de Renault, alleen heb ik die al twee jaar geleden verkocht. Zal vast ergens bijhoren wat we nog kwijt willen via MP.

En dan resteert dit. Ja, die bak zat er al in. Maar je kon 'm alleen niet zien door alles wat er bovenop lag.

Dag 43, deel 2 van de kast op de overloop

Vanavond, toen de kindjes in bad zaten, zag ik m'n kans schoon. Dit was mijn kans om die laatste twee planken van de kast van vanochtend te doen, om de kast af te maken. De voorfoto staat in het vorige blog. Maar dit is waar ik gebleven was...

En eigenlijk geldt hetzelfde als vanochtend. Eruit halen en opnieuw vouwen en stapelen. Uiteindelijk zijn er van deze twee planken alleen drie handdoeken naar de logeerkamer verhuisd, want volgens mij is handdoeken toch een andere categorie dan tafellakens (en daar bleken ze tussen te liggen).

En tjongejonge wat een nette stapeltjes kunnen er in de kast liggen.

Is toch een heel ander gezicht dan vanochtend, of niet soms?

Dag 43, kast overloop

Door de verhuizing van Dochter moet er natuurlijk ook het een en ander op een andere plek in huis terecht komen en tijdens dat opruimen kwam ik ook in deze kast:

Het valt er niet echt uit, maar het is ook niet het toonbeeld van een keurige huisvrouw. En ik had nog een paar minuutjes over voor ik de kinderen uit school ging halen.
Ik heb alvast 2 planken gedaan, de rest is voor een andere keer.

Er is wat verhuisd naar de kast met logeerspullen, er is wat verplaatst in de kast zelf en er is wat opnieuw opgevouwen en gestapeld. En ik vind het een verbetering (en daar gaat het uiteindelijk om).

De vlag staat er ook weer wat beter bij. Misschien moet ik daar toch nog een andere oplossing voor bedenken zodat hij vast staat of zo, anders rolt hij gewoon weer af. Daar ga ik eens rustig over nadenken.

Dag 42, de allerergste keukenla

Helemaal achteraan in de keuken zit 'ie bij mij. Dat laatje waar alles ingaat wat wel ergens moet, maar niet noodzakelijkerwijs ergens bijhoort. Ook wel bekend onder de naam: "rommellaatje". Misschien heb jij er ook wel één...

Even diep ademhalen en dan: alles eruit. Op het aanrecht.

Ahum, best ruime lades hebben wij, zo te zien. Er zat weer een kleurrijke verzameling in. Eens kijken of er een beetje lijn in te brengen is.

Drie kurkentrekkers en twee blikopeners???? En ik weet echt heel zeker dat we die ook in een andere la hebben. Hoeveel heb je er nodig? Ik denk: kringloopwinkel.

Altijd handig in de keukenla: kwast en penseel. De penseel mag naar de knutselkast (die komt echt ook een keer aan de beurt) en de kwast naar de garage (en daar geldt hetzelfde voor). Maar niet terug in de la.

Hier hebben we een ander kastje voor, daar is meer familie van deze elastiekjes.

Pennen, alweer pennen. We komen om in de pennen en daar had ik net een hele zak van weggeruimd. Maar ach, dan kunnen deze wel weer in de la waar die andere uitgingen.

Mijn geheime wapen om vazen en karaffen schoon te krijgen. Eén ervan valt uit elkaar en mag weg, de ander mag terug in de la.

En wat doen die afsluitdingetjes in deze la? Die horen toch ergens anders?

Leuk hoor, die zakjes met reserveonderdelen.

Spiezen én houten breinaalden, wat een gezellige combinatie, maar niet meer in deze la.

Een hele berg zakjes bloemenvoeding. Da's nog wel handig, die mogen terug in de la.

Voor de tuinslang, maar dan in tweevoud. Een ietsje overdreven misschien, maar ze mogen wel terug in de la.

Een kleurrijk viertal van die hele leuke, maar ongelooflijk onhandige rietjes. Vooruit, omdat de kinderen ze zo leuk vinden, mogen ze terug in de la.

Aha, daar zijn ze dus. Die dingetjes om het tafelkleed in de tuin op z'n plek te houden. Mogen zeker terug.

En de servetringen komen ineens ook weer tevoorschijn. Die gaan ook weer terug in de la.

En dan nog wat diverse dingetjes. En daarvan mag een gedeelte wel en een gedeelte niet terug in de la. Lucifers kunnen bijvoorbeeld beter bij de andere lucifers.

En dan gaat het geheime wapen in de strijd: de ladeverdelers!!

Mooi hè, zo leeg. Maar vol is 'ie ook enorm opgeknapt:

En ik had ook ladeverdelers meegenomen voor het pennenlaatje van laatst:

Ik vind het weer een lust voor het oog, maar ik kan moeilijk alle laatjes en kastjes die ik al gedaan heb de hele dag open laten staan.

Dag 41, prinsessenkamer

Afgelopen weekend verhuisde Dochter naar haar nieuwe kamer. Jammer genoeg geen foto's van deze kamer toen het nog de werkkamer van Man was, maar geloof me, die had geen roze muur!

Een bed voor ons prinsesje, dat we natuurlijk nog wel even op maat moesten maken, want het paste nét niet onder de balk.

Er moeten nog wat spulletjes van haar oude kamertje komen, maar we hebben nog wat plek..

Er is zelfs plek voor het poppenbed, dus pop kan heerlijk bij Dochter op de kamer slapen.

Een kastje dat vroeger op mijn kamer stond, doet het ook heel goed op deze kamer. Het schilderijtje (koninginnemarkt!!) moeten we nog ophangen.

Fleurige lampjes die we meenamen uit Frankrijk, ze passen prima bij de klamboe én de kleuren van haar kamer. Ok, dat is niet helemaal toevallig ;-).

En de overloop ruimde ik ook meteen maar even op vandaag. Vanochtend stond hier nog een wasrek en een bak met te klein geworden kinderkleding. Onder andere.

Herken je 'm, van afgelopen week? Erbovenop stond ook nog van alles. Maar nu niet meer. De kinderzolder begint vorm te krijgen: lekker opgeruimd, want ook voor kinderen geldt dat een opgeruimde omgeving ook een opgeruimd hoofd geeft.

Je moet alleen niet willen weten hoe mijn werkkamer er nu uitziet, want een aantal dingen moesten natuurlijk wel tijdelijk even ergens anders blijven.... Maar goed, ik heb nog ruim 300 dagen te gaan.